امید اجتماعی در فرهنگ مهدویت، انتظاری پویا و تمدن‌ساز است

حجت‌الاسلام غلامرضا بهروزی‌لك، استاد و عضو هیئت‌امنای مركز تخصصی مهدویت، در رادیو فرهنگ با بیان اینكه ظهور، پدیده‌ای اجتماعی و تمدنی است، گفت: انتظار فرج تنها چشم‌به‌راه بودن برای رخدادی در آینده نیست، بلكه امیدی پویاست كه انسان را به اقدام و آمادگی فرامی‌خواند و در جامعه، زمینه‌ساز حركت به سوی آینده‌ای نیك می‌شود.

1405/08/30
|
08:14

حجت‌الاسلام بهروزی‌لك در برنامه «قرار آدینه» رادیو فرهنگ، در پاسخ به پرسشی درباره نسبت امید اجتماعی با فرهنگ مهدویت، سخنان خود را با روایتی از امام سجاد(ع) آغاز كرد و گفت: ایشان فرمودند: «انتظار الفرج من اعظم الفرج»؛ انتظار گشایش، خود از بزرگ‌ترین گشایش‌هاست.

او با اشاره به معنای گسترده انتظار فرج افزود: انتظار فرج می‌تواند به معنای امید و چشم‌داشت به گشایش در امور باشد؛ اما اگر آن را به معنای انتظار برای تحقق حكومت جهانی موعود در نظر بگیریم، باور و امید به چنین آینده‌ای، خود بزرگ‌ترین گشایش است.

این استاد مركز تخصصی مهدویت، ظهور را پدیده‌ای اجتماعی و تمدنی دانست و بیان كرد: ماهیت پدیده ظهور، اجتماعی و تمدنی است. البته انتظار و امید فردی نیز بخشی از این موضوع است، اما از آنجا كه متعلق انتظار فرج، شكل‌گیری امتی بزرگ و تمدنی جهانی است، انتظار مهدوی ذاتاً با امید اجتماعی و تمدنی پیوند دارد.

بهروزی‌لك با بیان اینكه امید به آینده‌ای نیك، منحصر به ادیان نیست، گفت: آینده‌گرایی و امید به آینده، مفهومی مشترك در میان جوامع بشری است. همه ادیان و حتی مكاتب بشری، به‌نوعی از آینده‌ای نیك سخن گفته‌اند و این وجه اشتراك در میان ادیان نیز وجود دارد.

او در ادامه، با اشاره به سخنان رهبر شهید انقلاب در دوران همه‌گیری كرونا توضیح داد: در آن ایام، بسیاری از مردم در سراسر جهان دچار نگرانی و سرخوردگی شده بودند و نمی‌دانستند چه پیش خواهد آمد. در همان سال و در آستانه نیمه شعبان، ایشان در توضیح فرهنگ انتظار، نكته مهمی را مطرح كردند: انتظار، یعنی كسب آمادگی برای ظهور.

این كارشناس مهدویت تأكید كرد: انتظار به معنای نشستن و دست روی دست گذاشتن نیست؛ در انتظار باید ایستاد و اقدام كرد. در روایتی از پیامبر گرامی اسلام(ص) آمده است: «انتظار الفرج عباده»؛ انتظار فرج، عبادت است. بنابراین، خود انتظار نیز عملی ارزشمند به شمار می‌رود.

بهروزی‌لك با دعوت به نگاهی تمدنی و ایجابی به انتظار گفت: نباید تصور كرد كه باید فقط منتظر ماند تا ظهور محقق شود؛ انتظار یعنی باید كاری كرد و برای آن آینده آمادگی داشت.

او سپس خاطره‌ای از سفر حج و گفت‌وگو با یك پزشك اندونزیایی در مسجدالنبی(ص) روایت كرد و گفت: در مسجدالنبی، نام مبارك امام مهدی(عج) و نام دوازده امام(ع) در بخش‌هایی از بنا دیده می‌شود. با وجود تفاوت‌های اعتقادی و فقهی، مهدویت در این زمینه وجه اشتراكی دارد. در آنجا با پزشكی اندونزیایی به زبان انگلیسی گفت‌وگو كردم و از او پرسیدم كه آیا امام مهدی(عج) را می‌شناسد یا نه. او پاسخ داد كه امام مهدی(عج) را می‌شناسد، اما ظهور را پایان تاریخ می‌دانست و آن را دور می‌دید.

وی ادامه داد: از او پرسیدم آیا ممكن است منجی فردا، هفته آینده یا ماه آینده ظهور كند؟ سپس پرسیدم آیا آمادگی دارد از یاوران امام مهدی(عج) باشد؟ در آن لحظه، حال او تغییر كرد و اشك در چشمانش حلقه زد. این تجربه نشان می‌دهد كه باید یكدیگر را به آمادگی و یاری امام مهدی(عج) دعوت كنیم.

بهروزی‌لك در پایان، با تأكید بر نقش امید مهدوی در روزگار دشوار گفت: انتظار فرج، انتظاری پویاست و به جامعه امید می‌بخشد. در شرایط دشوار امروز نیز فرهنگ مهدویت و انتظار فرج به ما امید می‌دهد. كسانی كه در میدان وظیفه و دفاع از كشور حضور دارند، با امید به آینده‌ای نیك، وظایف خود را انجام می‌دهند. امیدواریم این تلاش‌ها به پیروزی كامل بینجامد.

دسترسی سریع