حامد عباسی، گوینده رادیو فرهنگ كه اجرای یكی از نوبتهای پنجساعته ویژهبرنامه «امین ایران» را در آیین بدرقه رهبر و امام شهید بر عهده دارد، میگوید این برنامه تنها روایت یك مراسم نیست، بلكه پلی میان مردم و میراث شخصیتی است كه «ملت، امانت خویش را به او سپرده بود
ویژهبرنامه «امین ایران» در رادیو فرهنگ با هدف بازتاب حال و هوای مردم در آیین بدرقه رهبر و امام شهید و نیز تبیین ابعاد شخصیتی، فكری و تاریخی ایشان از سیزدهم تا هجدهم تیرماه روی آنتن می رود در یكی از نوبتهای پنجساعته این برنامه، حامد عباسی به عنوان گوینده، روایت این وداع تاریخی را برای شنوندگان بر عهده دارد.
عباسی درباره حس نشستن پشت میكروفن برای برنامهای با این موضوع گفت: این سنگینی و غم مطمئناً بسیار فراتر از آن چیزی است كه بتوان تصور كرد. این سنگینی، سنگینیِ یك تاریخ زنده است كه روی دوش من به امانت گذاشته شده است. اسم برنامه، «امین ایران» است؛ یعنی كسی كه ملت، امانت خویش را به او سپرده. ما در این برنامه فقط روایتگر یك مراسم نیستیم؛ ما پل میان مردم و میراث یك شخصیت بیبدیل هستیم و امین ایران روایت یك ملت در وداع با پدری است كه با اقتدار عارفان اش مرز میان خاكستر ماتم و آتش غیرت را بزای همیشه درهم شكست.
وی افزود: حس من در آن دقایق، تلفیقی از چند لایه است: لایه اول، ماتمِ فرزندی است كه پدر معنویاش را از دست داده؛ لایه دوم، مسئولیت تاریخنگاری است كه باید این واقعه را بیكموكاست و با نهایت امانتداری به ثبت رساند؛ و لایه سوم، غرور ملی است از حضور ملتی كه برای بدرقهای عارفانه و حماسی به خیابانها می آیند. این سه لایه آنقدر بر جان گوینده سنگینی میكند كه باید هر كلمه را با تكتك سلولهای وجودش بسنجد، چون میداند كه دارد با قلب یك ملت حرف میزند، نه فقط با گوش آنها.
گوینده رادیو فرهنگ درباره اینكه آیا در طول دوران حرفهایاش چنین روزی را تصور میكرده است یا نه، بیان داشت:دوران فعالیت حرفهایام را با آرزوی روایت حضور این رهبر عظیمالشأن در میان مردم آغاز كردم؛ آرزو داشتم روزی افتخار پوشش یك سخنرانی تاریخی یا یك دیدار پرمعنا را داشته باشم. اما راستش، خیال وداع را هرگز نمیتوانستم در ذهنم بپرورانم، چون حضور ایشان در زندگی مردم آنقدر ریشهدار و ماندگار بود كه گویی همیشه ادامه خواهد داشت.
عباسی ادامه داد: وقتی خبر این فقدان با شهادت ایشان توسط رژیم منحوس تروریستی صهیونیستی و امریكا جنایتكار منتشر شد، احساس كردم مسئولیتی بزرگ بر دوش ما در رسانه گذاشته شده است؛ مسئولیتی كه فراتر از روایت یك خبر است. ما باید روایتگر انتقال یك گفتمان باشیم. در مراسم وداع با ایشان هم باید نشان دهیم كه وداع با چنین شخصیتی پایان راه نیست، بلكه آغاز بازخوانی دوباره اندیشه و سیرهای است كه سالها راهنمای جامعه بوده است، آغاز تبیین دوباره سیرهای است كه شاید در طول سالیان، غبار روزمرگی بر آن نشسته بود. من هیچگاه چنین روزی را حتی در تصور هم نمیكردم، اما حالا كه تقدیر این امانت بزرگ را به من سپرده، خود را موظف میدانم كه با نهایت خلوص و دانش، این امانت را تا آخرین لحظه به دوش بكشم.
عباسی در ادامه با اشاره به دشواری اجرای برنامههای سوگوارانه و مناسبتی گفت:این دقیقاً همان نقطه ظریف و حساسی است كه تجربه یك گوینده را نشان می دهد ، چون در اینجا با دو قطب كاملاً متفاوت احساسی روبهرو هستیم كه باید در یك بستر واحد، همزیستی داشته باشند. راهبرد من در «امین ایران» بر پایه یك اصل ساده اما عمیق استوار است: غم را با كلمه، و حماسه را با تن صدا به تصویر بكش.
وی توضیح داد: وقتی از صحنههای تشییع، از اشكهای پیدا و پنهان مردم، یا از وداع جانسوز خانواده معظم ایشان سخن میگویم، سرعت كلامم را كاهش میدهم، مكثها را طولانیتر میكنم و لحنم را مملو از همدردی صمیمانه میكنم تا مخاطب داغدیده، با شنیدن صدای من، یك همنوا در كنار خود احساس كند. اما وقتی به بخش سیره عملی ایشان میرسم، از صبوری در دوران مبارزه، از اقتدار در برابر طوفان دشمنان یا از نگاه نافذ و عارفانهشان به اصلاح امور سخن میگویم، صدایم را پر از صلابت و استحكام میكنم. باور من این است كه سیره این رهبر شهید به ما آموخت عزاداری حقیقی، همان ایستادگی بر راه اوست.
او در توصیف كوتاهی از این برنامه نیز گفت: «امین ایران، نه یك برنامه معمولی رادیو كه یك خاطره جمعی ماندگار است؛ خاطرهای كه در آن، مردم سوگوار با دلاوری یك رهبر شهید گره میخورد تا به جهانیان ثابت كند این ملت، حتی در اوج اندوه وداع، مقتدرترین سرود مقاومت تاریخ را میخواند و حتی در لحظههای سوگ، روح مقاومت و امید در میان این ملت زنده است.
ویژهبرنامه «امین ایران» در روزهای برگزاری آیین بدرقه رهبر و امام شهید، با مشاركت گویندگان، تهیهكنندگان، گزارشگران و كارشناسان رادیو فرهنگ، تلاش دارد روایتی زنده، تحلیلی و عاطفی از این رخداد تاریخی به مخاطبان ارائه كند؛ روایتی كه هم صدای سوگ مردم را بازتاب میدهد و هم امتداد یك مسیر فكری و حماسی را یادآور میشود.
