مهرداد ناظری، جامعهشناس، در گفتوگو با رادیو فرهنگ گفت: مردم مهمترین میراث یك سرزمین اند؛ یعنی آنچه یك سرزمین را معنا و تلألو میبخشد، مردم آن سرزمین است.
او مردم را مجموعهای از نوع نگاه، كنشها و میراثی كه ایجاد میكنند، دانست و گفت: از نقاط تمایز جامعه ایران با سایرین این است كه ما همه میراثمان را در قالب ادبیاتمان بروز دادهایم؛ یعنی شكوفاترین قسمت فرهنگیمان «ادبیات فارسی» است، كه نمادهایی از كرامت انسانی، بازتولید هویت انسان و حركت بسوی رشد و پیشرفت را در خود دارد؛ ازاینرو از منظر فرهنگی ایران از «توسعهیافته ترین» كشورهای دنیاست.
او تاكید كرد: اگر جامعه ایرانی بخواهد به توسعه برسد باید با اتكا به مردم، فرهنگ و زمینههایی كه در فرهنگمان است، خود را بروز و ظهور دهد؛ درحقیقت انسان ایرانی در برابر تكنولوژی، بجای «انسان مصرفی» میتواند «انسان فرهنگی» را معرفی كند؛ یعنی بازگشت به خود؛ یعنی برویم و زبان و ادبیات فارسی را به مثابه كنش فرهنگی، بازتولید كنیم و بعنوان یك زمینهساز بروز و ظهور انسان فرهنگی تقویت كنیم.
ناظری افزود: دنیای امروز دنیای سطحینگری و عوامگرایی است؛ پس در دنیایی كه همه چیز انسان را به سوی سطحی بودن هدایت میكند، ادبیات ما گنجینهای است كه «تفكر عمیق» را در ما تقویت میكند و باید ادبیاتمان را به مثابه كنشگری فرهنگی در خانواده و مدرسه و زمینههای جامعهپذیری اش را فراهم كنیم.
