«وابستگی رژیم پهلوی به استعمار»، «پایمال كردن حقوق مردم» و «ستیز با هویت ملی مردم» زمینه‌ساز انقلاب اسلامی شد.

دكتر حقانی، رییس پژوهشگاه تاریخ معاصر، در گفت‌وگو با رادیو فرهنگ درخصوص شكل‌گیری اعتراضات در انقلاب57 گفت: «وابستگی رژیم پهلوی به استعمار»، «پایمال كردن حقوق مردم» و «ستیز با هویت ملی مردم»، كه آمیخته‌ای از وطندوستی و اسلام است، باعث شد مردم به این رژیم استبدادی و وابسته پایان دهند.
او با تاكیدبر «جنبه ضداستعماری» انقلاب اسلامی گفت: رژیم پهلوی، رژیمی وابسته و مجری اوامر استعمار بود؛ این وبستگی و وادادگی رژیم با «كاپیتولاسیون» به اوج رسید و موجب ازبین‌رفتن استقلال حقوقی و قضایی كشور و «نگاه توحش» به مردم ایران شد، كه نارضایتی شدید مردم را درپی داشت و «غارت گسترده منابع و دارایی‌های كشور» و «تحمیل قراردادهای غیرمنطقی» و «سپردن صیانت از منافع آمریكا و انگلستان در خلیج فارس به رژیم پهلوی» از جیب ملت ایران، موجب افزایش نارضایتی و خشم مردم و زمینه‌ساز انقلاب اسلامی شد.
حقانی شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» را بیانگر خواست مردم در آن زمان دانست و گفت: ماهیت رژیم پهلوی استبدادی، ضدآزادی و ضدفرهنگ و ضدهویت دینی و ملی مردم ایران بود؛ یعنی هم با آزادی‌های مدنی در كشور مخالف بودند، هم با مبانی دینی و حتی هویت ملی مردم درگیری داشتند؛ جنایات این رژیم علیه مردم ایران، در اسناد و خاطرات بسیاری چون خاطرات علم، حمیدی نوری و... و در اسناد سفارت انگلیس و لانه جاسوسی هم چپاول و فساد عمیق دستگاه پهلوی را هویدا می‌كند.
او با اشاره به گفته معروف رضاخان «ایرانی‌ها باید صورتا و سیرتا اروپایی شوند» افزود: اینكه باستان‌گرایی را در كشور رواج دهند و همزمان بدنبال «غربی‌كردن» جامعه ایرانی باشند، به‌هیچ‌وجه با تظاهرات و رفتارهای باستانگرایانه نمی‌خورد و درافتادن رژیم پهلوی با اسلام و ملیت مردم، منجر به افزایش نارضایتی مردم شد. ازسوی دیگر ناكارآمدی رژیم پهلوی در امر توسعه و پیشرفت كشور مزیدبرعلت شد؛ آنچنان كه در حوزه معیشت مردم «واردكننده» بودیم، ازنظر صنعتی «مونتاژكار» بودیم و درحالیكه ازنظر فروش منابع نفتی در شرایط خوبی بودیم و تحریم هم نداشتیم، زیرساخت‌ها یا اصلا وجودنداشت و یا عمدتاً دچار مشكل بود.
حقانی رژیم پهلوی را در «صیانت از تمامیت ارضی ایران» ناتوان دانست و گفت: در دهه40 بخاطر بیكفایتی رژیم پهلوی «بحرین» از ایران جداشد؛ محمدرضا پهلوی «بحرین» را برای ایران «شر» می‌دانست و هویدا در مورد بحرین گفته‌بود «دخترمان بزرگ شد و شوهرش دادیم»